ΤΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ ΤΟΥ ΑΡΑΤΟΥ ΣΤΟΥΣ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΜΕΤΑΓΕΝΕΣΤΕΡΟΥΣ ΤΟΥ

«Η επιβίωση των Φαινομένων του Αράτου από τους Σόλους αποτελεί σημαντικό φαινόμενο της ελληνικής γραμματείας. Το έργο αυτό κυκλοφόρησε τη δεκαετία 280-270 π.Χ. και, όπως φαίνεται, εντυπωσίασε με την πρωτότυπη θεματολογία του και τις ποιητικές αρετές του. Η απήχηση, που προκάλεσε, διαγιγνώσκεται καταρχάς στα ποιητικά έργα των σύγχρονων και μεταγενέστερων του Αράτου. Μολονότι η αστρονομία, και σε μικρότερο βαθμό τα προγνωστικά του καιρού, είχαν αξιοποιηθεί στην ποίηση πριν από τον Άρατο, φαίνεται ότι αυτός πέτυχε να τα αναγάγει σε μοτίβο κατάλληλο για αισθητική εκμετάλλευση. Συνοπτικά, μπορούμε να επισημάνουμε την επίδρασή του: (1) στην αλεξανδρινή ποίηση (Καλλίμαχος, Απολλώνιος ο Ρόδιος, Θεόκριτος), (2) σε επιγράμματα διαφόρων περιόδων (Παλατινή Ανθολογία), (3) στη διδακτική ποίηση της ελληνιστικής και της αυτοκρατορικής περιόδου (Νίκανδρος, Διονύσιος ο Περιηγητής, Οππιανός από την Ανάβαρζο, Οππιανός από την Απάμεια), (4) στο έπος της ύστερης αρχαιότητας (Νόννος). Η μίμηση εκδηλώνεται με την υιοθέτηση (α) εικόνων, (β) χαρακτηριστικής αράτειας ορολογίας, (γ) με τον συνδυασμό των δύο προηγούμενων, και (δ) με την ανάδειξη της θεματολογίας της αστρονομίας σε καίρια σημεία των έργων…»