ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

Ανατρέχοντας στα πρωταρχικά υλικά αυτού του θέματος, εύκολα οδηγούμαστε έως την Οδύσσεια και την Ιλιάδα, που προβάλλουν δελεαστικά σαν υλικό έτοιμο για κινηματογραφικά και τηλεοπτικά σενάρια και περιμένουν πάντα μια νέα εικονογράφησή τους, με σίγουρη ανταπόκριση από το κοινό. Φυσικά οι Αμερικανοί έσπευσαν να εκμεταλλευθούν την υπόθεση Ελληνική Μυθολογία και την κατοπινή Ιστορία, καθώς δεν απαιτούνται πνευματικά δικαιώματα, που θα προκαλούσαν επιβάρυνση στον προϋπολογισμό της παραγωγής, αλλά και τις πιθανές επεμβάσεις του δημιουργού, όταν θα διαπίστωνε τη διαστρέβλωση του έργου του. Σε αυτή τη διαδικασία και με τους όρους του χολιγουντιανού κινηματογραφικού μοντέλου και τι δεν είδαμε... από τον "ατσαλάκωτο" Αχιλλέα έως τον Ηρακλή, που επιτελεί δεκατρείς άθλους, γιατί τόσους απαιτούσε το τρίμηνο τηλεοπτικό πρόγραμμα του καναλιού που φιλοξενούσε εκείνη την εποχή τον ημίθεο πρόγονό μας και έκτοτε τα αμερικανάκια -και τα παιδάκια της Αϊτής που τα θρέφει η αμερικανική κουλτούρα, αγνοώντας τη δική μας, έστω και αν η Αϊτή ήταν από τις πρώτες Χώρες που έστειλε στρατιωτική βοήθεια για απελευθέρωσή μας από τους Οθωμανούς- μετρούν τους άθλους του Ηρακλή και τους βγάζουν δεκατρείς. [...] (Από την εισαγωγή της έκδοσης)